De Stelvio bewijst dat Moto Guzzi met de tijd mee kan gaan zonder haar authentieke karakter te hoeven verliezen. Moto Guzzi’s eerste watergekoelde adventure-tourmotor oogt helemaal van deze tijd, is voorzien van hoogwaardige componenten en Piaggio’s intuïtieve elektronica. De PFF uitvoering die wij reden is daarbij ook nog eens uitgerust met de meest geavanceerde rijassistentie systemen. Toch is de authenticiteit, voornamelijk dankzij het motorblok, behouden gebleven.
Moto Guzzi bouwt al meer dan honderd jaar motoren in het pittoreske Mandello del Lario, een dorpje vlakbij het Comomeer. Tot vandaag de dag heeft iedere machine die ze bouwen nog altijd een stukje van het authentieke DNA, zo ook de Stelvio. De eerste Stelvio zag in 2008 het levenslicht en in 2024 werd de nieuwste versie in de Benelux geïntroduceerd, als Moto Guzzi’s eerste watergekoelde adventure-tourer.

Het 1042cc sterke motorblok is hetzelfde dat we onder de V100 aantreffen en levert 115 pk bij 8.700 tpm en 105 Nm bij 6.750 tpm. De voornaamste doelgroep is de motorrijder die (lange) tourritten af wil leggen en daarbij soms een stukje onverhard mee moet kunnen pakken. De naam is een eerbetoon aan de Stelvio, de hoogste bergpas van Italië met 48 bochten. Wij hielden het in onze testweek bij ritten door het vlakke Nederland en kwamen niet hoger dan de Brabantse Wal, maar konden al snel beamen dat de Stelvio een fijne partner is voor lange tourtochten.
Mandello-DNA
Dat de Stelvio zijn authentieke DNA niet heeft verloren merk je al voordat je de eerste meters hebt gemaakt. Een druk op de startknop, een kleine draai aan de gashendel en de dwarsgeplaatste V-twin reageert door welwillend heen en weer te schudden. Het in zijn eerste versnelling zetten gaat gepaard met een bevestigend geluid waarbij de Stelvio een enthousiast hupje voorwaarts maakt. Hij heeft er duidelijk zin in, en laat je dat ook meteen weten. Bij de eerste meters die we rijden is het schudden al lang verdwenen en blijkt het motorblok heerlijk soepel. Je kan desgewenst lekker lui rijden bij zeer lage toerentallen, zonder gehik of gestotter. Ook als je meer vaart maakt merk je dat het blok al vanaf een laag toerental vloeiend oppakt. De motor voelt dankzij zijn koppel sterk, maar vloeiend voert de boventoon.
Ook als we met een druk op de modus-knop van Road naar Sport overschakelen, is de gasrespons weliswaar iets directer, maar blijft het karakter onverminderd soepel. De Rainmodus, waarbij de gasrespons het mildst is, hebben we in onze testweek met temperaturen rond de 30 graden niet nodig gehad. De Tour- en Offroadmodus – waarbij ABS wordt uitgeschakeld – hebben we niet uitgebreid aan de tand gevoeld. Road en Sport bevielen simpelweg het beste.




Het schakelen heeft ook iets authentieks: juist niet zo boterzacht als bij sommige hedendaagse motorblokken, maar erg trefzeker. Je hoort en voelt iedere schakelbeweging duidelijk. Is dat een negatief punt? Zeker niet, want waar je bij dat boterzachte schakelen jezelf soms afvraagt of je wel in een andere versnelling zit, kan dat bij de Stelvio niet missen. In combinatie met de stevig te bedienen koppeling en de perfect werkende optionele quickshifter, was het nagenoeg onmogelijk om mis te schakelen. Ook hier, in het koppelen en schakelen, ervaar je de perfecte mix tussen verleden en heden.
Kilometervreter
Op langere ritten ontpopte de Stelvio zich, zoals verwacht, tot een enorm fijne tourmotor. Niet alleen het toegankelijke motorblok draagt daaraan bij maar ook de zitpositie, die met de voetsteunen iets naar voren geplaatst een prima compromis tussen ontspannen en actief blijkt te zijn. Het zadel is comfortabel en ruim genoeg om desgewenst iets naar voren of achter te schuiven, waarbij je eventueel het hogere duozitgedeelte als steuntje kan gebruiken. Het stuur is breed genoeg om goede controle te hebben, de handvatten zijn dik genoeg om ze niet te krampachtig vast te hebben en er is weinig kracht nodig om het gashendel te bedienen. Wil je toch even je handen losschudden, dan kan je de standaard aanwezige cruise control inschakelen. De twee cilinders steken weliswaar zijlings uit – zoals het de Guzzi betaamt – maar daarachter is de motor vrij smal, waardoor je hem stevig tussen de benen hebt en makkelijk met de voeten bij de grond komt, zeker als je zoals ik 1,78 bent.

Bij avondritten over de snelweg, tussen de 120 en 140 km/uur bleek de Stelvio helemaal in zijn element, in een fijn ritme waarbij er amper trillingen zijn. Maar ook als je het tempo verder opvoert is de Stelvio verrassend trillingsarm. Even snel een auto inhalen nodigt stiekem uit tot het verder opendraaien van het gashendel, en dan blijkt de Stelvio vlot richting zijn topvermogen te gaan. Met het grootste gemak accelereer je richting een tempo waarmee je beter thuis bent op de Autobahn dan op de Nederlandse snelwegen. Je kan je direct voorstellen dat niet alleen over maar ook naar de Stelvio-pas rijden met deze motor geen probleem zal zijn. Met een druk op de knop stel ik het kuipruitje, ook tijdens het rijden, in de hoogste stand waardoor ik prima uit de wind word gehouden. Geen turbulentie op of om mijn hoofd, terwijl er soms een gemene vlagerige wind stond. Het 5”TFT display en het knoppencluster op de linkerhelft van het stuur zijn overigens voor sommige Aprilia-rijders een welbekende. Het werkt intuïtief en alles is prima afleesbaar.


Ook qua rijwielgedeelte is de Stelvio volledig van deze tijd en uitgerust met high end componenten zoals een Sachs 46 mm USD vork met instelbare veervoorspanning en uitgaande demping aan de voorzijde. Aan de achterzijde een KYB monoshock met dezelfde instelmogelijkheden. Moto Guzzi monteerde Brembo radiale 4-zuiger remklauwen op dubbele 320 mm schijven voor, en een 2-zuigerremklauw op de enkele 280 mm schijf achter. Het systeem wordt ondersteund door Cornering ABS, dat de remkracht aanpast op basis van hellingshoek en grip en functioneerde uitstekend. Om de 19 inch voor en 17 inch achter spaakwielen werden Michelin Anakee’s gemonteerd, een prima keuze voor stabiele wegligging op verhard en controle op licht onverhard. De Stelvio is makkelijk in te sturen maar vraagt wel enige inspanning van de rijder om op lijn gehouden te worden in lange bochten of rotondes.
PFF Rider Assistance Solution
Wij hadden de beschikking over de Stelvio PFF uitvoering, die voor 800 euro extra bij de dealers staat. PFF, oftewel Piaggio Fast Forward rijdersassistentie, bestaat uit verschillende functies die ontworpen zijn om de veiligheid te verbeteren. Het gebruikt radar en sensoren om de omgeving te monitoren en de rijder te ondersteunen. Forward Collision Warning, Blind Spot Information System, Lane Change Assist, en het optionele Following Cruise Control zijn onderdeel van PFF. De Blind Spot Detection is een blinde hoek waarschuwing die als een oranje symbool in het display oplicht en als oranje cirkel in je spiegel verschijnt aan de kant waar er een voertuig schuin naast/achter je zit. Forward Collision Warning is een waarschuwing die eveneens in oranje in het display oplicht als je een voertuig of obstakel nadert. Kom je wel heel erg dichtbij, dan klinkt er een akoestisch signaal.

Optioneel binnen het PFF pakket is Following Cruise Control, wat het beste te vergelijken is met adaptieve cruise control. De compressie van het motorblok wordt daarbij gebruikt om geleidelijk af te remmen als je een voertuig te dicht nadert. De afstand is in 3 stappen instelbaar en de optie kost 199 euro. Voor iemand die deze assistentie niet gewend is op een motor – zoals ik – zal het vast snel vertrouwd raken. Het is letterlijk assistentie, het is nog altijd de rijder die de rit bepaalt.
Conclusie
In Mandello del Lario hebben ze een geweldige klus geklaard: ze hebben een toegankelijke Adventure neergezet waarbij ze het authentieke van Moto Guzzi hebben weten te combineren met moderne techniek, hoogwaardige componenten en gebruik gemaakt van de vernuftige elektronica die Piaggio in huis heeft (dank, Aprilia!). Met een sportieve look, sjieke afwerking en natuurlijk de onmisbare adelaar. De PFF uitvoering assisteert de rijder daarbij met slimme technologie. Moto Guzzi lijkt dan ook klaar voor een nieuwe generatie motorrijders zonder de trouwe achterban teleur te stellen.

Technische specificaties
| Moto Guzzi Stelvio PFF | |
|---|---|
| Motor | 1042cc dwars geplaatste 90° V-twin, vloeistofgekoeld, vier kleppen per cilinder, Ride-by-Wire |
| Boring x slag | 96 × 72 mm |
| Vermogen | 115 pk @ 8.800 tpm |
| Koppel | 105 Nm @ 6.750 tpm |
| Aandrijving | Cardanaandrijving |
| Aantal versnellingen | 6 versnellingen |
| Remmen voor | Dubbele 320 mm schijven, Brembo 4-zuiger radiale remklauwen, bochten-ABS |
| Remmen achter | 280 mm schijf, Brembo 2-zuiger remklauw, bochten-ABS |
| Vering voor | Ø46 mm USD-vork, instelbare veervoorspanning en uitgaande demping, 170 mm veerweg |
| Vering achter | Monoshock, instelbare veervoorspanning en uitgaande demping, 170 mm veerweg |
| Banden voor | 19″ × 3.00″ Michelin Anakee |
| Banden achter | 17″ × 4.50″ Michelin Anakee |
| Tankinhoud | 21 liter |
| Verbruik | 1 op 18 |
| Zithoogte | 830 mm |
| Wielbasis | 1.520 mm |
| Gewicht | 246 kg rijklaar |
| Kleuren | Grigio Climbing, Verde Hiking |
| Vanafprijs NL/BE | PFF: €19.450,- / €17.400,- |
| Importeur NL/BE | Piaggio Vespa B.V. |
| Website NL/BE | Motoguzzi.com |
Foto’s: MotoGrafie
